Եթե Արարատը մնար մերը, հիմա սարի կեսը ծախած կլինեին

Հայաստանում ամեն օր մի բլուր, կամ սար հանքաքարի ձևով քանդում ու վերացնում են։

Երկրում բարդակի, անիշխանության իրավիճակում ով ոնց կարողանում թալանում է Հայաստանի բնական ռեսուրսները։

Երեկ Աշտարակի կամրջով, Երևանի ճանապարհին, ձախակողմյան հատվածում մի կարմիր ավազի ակտիվ շահագործվող հանք տեսանք։ Այդ հանքը Սովետի շրջանից մնացել ու գրեթե չէր էլ շահագործվում այլևս։ Հիմա տեսանք, որ սարից բան չէր մնացել։ Հանքաքար է, որ հանել ու հանում էին։

Ամեն անգամ ոչնչացվող սարեր էի նկատում Երևանից Արզնիով դեպի Հրազդան ճանապարհին, Չայնի ասված մասում։

Այս անգամ Աշտարակի խճուղին դարձավ գիշերային մղձավանջս։

Էս ի՞նչ թալանչի, տկարամիտ ու ագահ են մարդիկ, որ իրենք իրենց իսկ սերունդներին զրկում են Հայաստանում ապրելու հնարավորությունից։

Թուքը չի հայի թշնամին։ Հայի թշնամին հենց ինքն է։ ՈՒ չկա հայից էլ ավելի իր երկիրը չսիրող, զուտ սպառող, հոգևորից կիլոմետրերով հեռու արարած։

Հազարավոր երեխաների սպանդը մարսող, սերունդին ապագայում կենսատու ռեսուրսներից զրկող ժամանակակից։

Գրողուցավ ազգ ինչի՞ ես թույլ տալիս երեխայիդ ապագան գողանան։

Նարինե ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ